Batman Üniversitesi Öğretim Üyesi ve Güzel Sanatlar Fakültesi Dekan Yardımcısı Yrd. Doç. Dr. Mehmet Işık, Koçerlerin gelecekleri için endişeyi olduğunu vurguladı. 

  Batman Üniversitesi Öğretim Üyesi ve Güzel Sanatlar Fakültesi Dekan Yardımcısı Yrd. Doç. Dr. Mehmet Işık, Koçerlerin yaşamını yerinde inceledi. Yaklaşık 1 yıl önce Koçerlerin hayatını incelemeye başladığını belirten Işık, 20 aile ile yüz yüze görüştüğünü belirtti. Koçerlerin yaşantılarını çok zor koşullar altında idame ettirmeye çalıştığını anlatan Işık, “İnsanlar yorgun, kadınlar sağa sola göçmekten, işlerin çokluğundan ve ağırlığından bezmiş durumdalar. Bütün bunların yanında her şeyden habersiz ailenin neşe kaynağı çocuklar, kuzularla oynayıp, tüm içtenlikleriyle etrafındakilere, kırmızı yanaklarıyla gülücükler saçmaya devam ediyorlar. Ailelerin sosyal hayatı kendi yakın çevreleriyle sınırlı durumda ve evlilikleri genelde akraba içerisinde gerçekleşiyor. Benim de asıl araştırma konum olan iletişim araçlarına gelince elektrik olan yerlerde televizyon hemen her çadırda mevcut ve yoğun şekilde izleniyor. Radyo ise elektrik olsun olmasın hemen hemen bütün yetişkinlerde var ve özellikle yaylalarda en önemli haber alma aracı durumunda. Cep telefonu ergenlik çağındakilerden yaşlılara kadar herkes kullanıyor” dedi. 

  Konuştuğu Koçerlerin bazı ortak sorunlarının olduğunu anlatan Işık, şunları kaydetti: 

“Mevsimlik göçleri gerçekleştirirken yollarda özellikle de şehirlerarası yollarda hareket ederken büyük zorluklar yaşamaları ve yaşanan kazalarda doğrudan kendilerinin suçlu durumuna düşürülerek, cezaya mahkum edilmeleri sorunlarından biri. Arazi sahiplerinin ve muhtarların konaklama yerleri için talep ettikleri ücretlerin yüksekliği, mera kiralarının yüksekliği, yem fiyatlarının yüksekliği, hayvan başına ödenen devlet teşviğinin düşüklüğü, sosyal güvencelerinin bulunmaması sorunları arasında. Ayrıca Koçerler, kendilerinin ekonomi ve gıda üretimi için ne kadar önemli olduklarını belirterek, yetkililerden biraz daha anlayış ve destek beklediklerini söylediler. Son olarak eğitim için yoğun caba harcadıklarını gördüm. İmkanı olanlar şehir merkezinde ev alıp, okul zamanları aileden yetişkin biriyle burada kalarak, eğitime devam ediyorlar. İmkanı olmayanlar ise daha önceden bir şekilde yerleşik hayata geçmiş bir akrabasının yanına göndererek, çocuklarının eğitim almasını sağlıyorlar. Ancak birçoğu da taşımalı eğitim imkanından kendilerinin yararlandırılmamasından şikayetçi” diye konuştu.